Un novo estudo de Gaia (1) revela que as incineradoras que están en funcionamento nalgúns estados da UE suman máis capacidade para queimar lixo que a cantidade de residuos non reciclables xerados. Non obstante, a industria está a premer para ampliar aínda máis a capacidade de incineración en Europa.
O caso da incineradora de Mallorca en España é un exemplo da situación. Ao construírse cunha capacidade maior á dos residuos xerados na illa, comezáronse a importar refugallos de Sabadell. Aínda que a intención da empresa, que xestiona a incineradora, e do Consell de Mallorca é importar o lixo dende outros países europeos.
Neste contexto a busca de novos residuos para completar a capacidade de incineración podería poñer en risco as estratexias dereciclaxe de residuos da UE.
O estudo conclúe que:
· Alemaña, Suecia, Dinamarca, os Países Baixos e o Reino Unido xa teñen un exceso de capacidade de incineración;
· Como resultado, o transporte internacional de residuos para incinerar incrementouse a través das fronteiras nacionais, o que contradí o principio de proximidade (2) e comporta innecesarias emisións de CO2,
· A pesar de que xa se queima o 22% de residuos da UE, a industria planea aumentar a capacidade de incineración europea, socavando os obxectivos establecidos na Folla de ruta cara a unha Europa eficiente no uso dos recursos, que avoga pola priorización da prevención de residuos, a reutilización e a reciclaxe (3);
· O aumento do transporte de residuos pode poñer en perigo ou logro dous obxectivos de reciclado, especialmente naqueles países que actualmente están máis lonxe de alcanzalos.
“Se a Comisión Europea quere manter o seu compromiso de limitar a incineración dos residuos non reciclables para o ano 2020, a estratexia debería de ser pechar as incineradoras e non construír outras novas. Os obxectivos da Folla de ruta cara a unha Europa eficiente no uso dos recursos non se lograrán a menos que a Comisión Europea controle estreitamente a capacidade de incineración en Europa” di Joan Marc Simon, coordinador de GAIA.
En España “Mallorca ten a triste honra de acoller a maior incineradora do sur de Europa. Como resultado, a cidadanía paga a taxa de residuos máis alta de España e sofre os efectos na saúde asociados á queima dos seus residuos e dos demais. A Directiva marco sobre residuos foi a escusa para construír unha incineradora que depende das importacións de residuos e pon en perigo a reciclaxe. En 2011 o 84% dos residuos municipais foi incinerado e só o 16% reciclado”, apunta Margalida Ramis, coordinador do GOB de Mallorca.
“Se o exceso de capacidade de incineración continúa e/ou se amplía será a expensas dos contribuíntes xa que aumentarán as taxas de residuos para compensar a capacidade instalada non utilizada ou a costa de reducir a prevención e o reciclado de residuos xa que non haberá residuos abondo para queimar. A Comisión Europea debe controlar a capacidade de incineración no mercado europeo para garantir que non se poña en perigo a prevención e a reciclaxe. Tamén debe eliminar todos os incentivos económicos e xurídicos que hoxe fan preferible a queima de residuos a reciclalos conclúe Simon.
GAIA é unha alianza internacional de máis de 650 organizacións de base en máis de 90 países que traballan para deter incineradores e promover alternativas seguras, sostibles e xustas.
(2) O principio de proximidade (artg.16 DMA 2008/98/CE) avoga por que os residuos deben ser tratados preto do punto en que se xeran e que “a rede estará deseñada para permitir á Comunidade no seu conxunto chegar a ser autosuficiente na eliminación de residuos e recuperación “. Dado que a Directiva marco sobre residuos (2008/98/CE) abriu o mercado europeo á incineración, o traslado de residuos para as operacións de recuperación aumentou, o que significa que máis residuos “non nacionais” se queiman na UE.
(3) A folla de ruta para unha Europa eficiente en recursos (COM (2011) 571), apoiada pola resolución do Parlamento Europeo do 24 de maio de 2012, establece que para o ano 2020 a incineración con recuperación de enerxía debe limitarse aos materiais non reciclables. Actualmente, a UE quéimase o 22% dos residuos mentres que os non reciclables son menos do 20%.
