Como cada 2 de febreiro celébrase en todo o mundo o Día dos Humedais, data que coincide coa firma do Convenio sobre os Humedais de Ramsar, no ano 1971.

Un dos principais logros deste convenio foi a creación dunha lista de humedais de importancia internacional e a súa misión é velar pola conservación e o uso racional de dos mesmos, contribuíndo ao logro dun desenvolvemento sostible en todo o mundo.

Os humedais, son os ecosistemas máis ricos e produtivos do planeta pola súa gran diversidade biolóxica e un elemento fundamental para facer fronte á crise do auga. Con todo, nos últimos 50 anos desapareceron no noso país máis do 60 %, debido á crenza de que eran zonas sanitariamente perigosas, polas desecacións e ocupacións producidas pola actividade agrícola, pola extracción de augas fluviais e subterráneas, os vertidos de augas residuais e residuos en xeral e a construción de infraestruturas de transporte e urbanizacións nas súas marxes.

A súa orixe pode ser diverso, poden ser naturais ou artificiais, pero teñen unha misión importantísima, serven para regular o ciclo hidrolóxico, de aí o seu cualificativo de “riles do mundo”. Así mesmo, filtran a contaminación, son lugares de cativa de centenares de aves migratorias e albergan comunidades de plantas e microorganismos exclusivos. Asemade, documentouse a súa relevancia no mantemento do microclima e a súa contribución na captación e emisión de carbono.

Non obstante, a súa cualificación de espazos protexidos en moitos casos non serviu para a súa protección real e seguen sendo obxecto de multitude de atentados de todo tipo, desde incendios a vertidos, como é o caso do vertido de chumbo nos humedais onde se practica a caza, debido á utilización de munición realizada con este material.

A solución para conservar estes espazos supón un compromiso de todos os sectores afectados e unha maior educación ambiental que nos axude a coñecer mellor estas zonas fundamentais para a supervivencia de moitas especies, especialmente as aves acuáticas. Actualmente, unha parte moi importante das especies de fauna que se atopan en perigo de extinción dependen das zonas húmidas.
.
É por iso, que non podemos continuar contaminándoos, regulándoos, privándolles de auga e explotándoos para obter alimento e desenvolvemento económico, xa que no caso de alteralos sen ter en conta o seu valor integral, a poboación local podería sufrir de inmediato as consecuencias.

Decreto 127/2008, Humidais Protexidos en Galicia

Esta norma galega creouse coa finalidade de substituír ao anterior decreto galego de 2004 que adoecía de importantes eivas, segundo declaracións da propia Consellería de Medio Ambiente. Ten por obxecto regular os humidais de Galicia, prestando especial atención aos espazos declarados como humidal protexido e establece ademais, un Inventario de humidais de Galicia.

As modificacións que se introduciron ao réxime xurídico dos humidais galegos, foron feitas para a conservación e uso racional dos mesmos. Á protección xurídica destes espazos, tamén contribúe a Lei 9/2001, de conservación da natureza e a Lei 42/2007, do patrimonio natural e da biodiversidade.

Amigos da Terra, aínda que sempre avoga pola protección ambiental dende o eido xurídico, quere facer lembrar que os contidos dunha norma carecen de senso se estos non son aplicados na práctica por todos os sectores e axentes implicados na conservación e bo uso dos humidais, especialmente empresas e administracións.