•    O ministro de Consumo, Alberto Garzón, inaugura o acto de presentación do Atlas da Carne
•    Amigos da Terra denuncia que, mentres a tendencia de consumo e produción de carne mantense ao alza, ata un 13% en 2028, non se están tomando medidas para limitar a súa produción
•    A gandería industrial é gasolina para o cambio climático, ata un 20% das emisións a nivel mundial poderían atribuírse á gandería

 

Hoxe presentamos, nun acto público, a investigación do Atlas da carne na súa versión en castelán a través da cal fai unha radiografía do consumo e a produción cárnica a nivel mundial. O acto foi inaugurado por Alberto Garzón, ministro de Consumo, e no mesmo participaron os colectivos de Gandeiras en Rede, CECU e a Coordinadora Stop Gandería Industrial.

O debate sobre o consumo de carne e o modelo gandeiro leva anos sobre a mesa, pero é agora cando está cobrando maior relevancia cun amplo sector da poboación que se suscita si a gandería industrial é compatible con loita fronte ao cambio climático, coa escaseza de recursos hídricos ou cuns pobos vivos. Por este motivo queremos seguir contribuíndo ao debate e arroxar luz sobre os graves impactos da gandería industrial a nivel mundial.

O consumo global de carne duplicouse nos últimos vinte añvos ata alcanzar as 320 millóns de toneladas en 2018. Lonxe de baixar a produción e, malia a súa contribución á crise climática e ecolóxica demostrada con fartura, a investigación sinala que o seu consumo crecerá un 13 % en 2028.

Os últimos datos revelan que o 37% das emisións de gases de efecto invernadoiro a nivel mundial proveñen do sistema agroalimentario e, destas, o 57% das emisións ocasiónaas a industria cárnica. Isto tradúcese en que ata un 20% das emisións mundiais poderían atribuírse á gandería.

A investigación continúa afondar nas cifras de deforestación e o uso da terra, cun 70% das terras agrícolas empregadas para alimentar ao gando, en concreto cun 40% de terras a nivel mundial destinadas á produción de penso.

A demanda de carne xa está saturada en moitos países industrializados, con todo, estímase que nos próximos anos o seu consumo aumentará principalmente nos países emerxentes, impulsado pola produción crecente de Brasil, EE.UU. e a Unión Europea, quen acapararán ao redor do 60 % de todas as exportacións de carne a finais desta década.

España é o terceiro produtor de porcino a nivel mundial, co 22% do censo da UE, e envía a China o 75% das súas exportacións extracomunitarias. Segundo a tendencia, isto supoñerá un aumento de exportacións, e serán os habitantes dos municipios afectados polas macrogranxas os que terán que lidiar cos regueiros de contaminación, así como coa escaseza de auga, impactos que tamén irán en aumento. Non se pode obviar que en moitos países europeos se excede en 100 quilos por hectárea a cantidade máxima de nitratos aceptada, e que, doutra banda, o 29% do consumo mundial de auga provén da gandería, algo inasumible nun contexto de desertificación e seca acuciante en países como España.

“A cidadanía cada vez está máis preocupada polo modo no que nos alimentamos e polo impacto ecolóxico que conleva”, sinalou o ministro de Consumo, Alberto Garzón, “con todo os consumidores contan con moi pouca información”. “É necesario reinstaurar unha racionalidade ecolóxica que neutralice a crise ecosocial. Non é suficiente con que teñamos razón. É necesario que articulemos políticas para transformar a realidade. Recoñecer os límites do planeta para que os sistemas socioeconómicos se insíran dentro de tales límites é un dos obxectivos máis prioritarios da especie humana”, concluíu.

“A gandería industrial é gasolina para o cambio climático e veleno para os nosos pobos. Do mesmo xeito que nos suscitamos a redución de combustibles fósiles e unha transición enerxética cara a fontes de enerxía renovable, é indispensable reducir a produción e o consumo de carne e apostar pola gandería extensiva, unha gandería sostible e ética, que resgarda a biodiversidade á vez que revitaliza, sostén e vertebra os nosos pobos”, sinalou Andrés Muñoz Rico, responsable de Soberanía Alimentaria de Amigos da Terra. “Malia os graves impactos da gandería industrial, en España o Goberno segue sen tomar as medidas necesarias para limitala. Pedimos ao Goberno que tome nota de países como Alemaña e Países Baixos, e estableza unha folla de ruta para unha transición xusta do sector”, conclúe o portavoz.

Isto non é de estrañar se se ten en conta que a industria cárnica é un negocio moi rendible que se concentran en poucas mans. As 10 maiores empresas cárnicas teñen a súa sé en tan só cinco lugares: Brasil, EE. UU., China, Xapón e a Unión Europea. Para facerse unha idea, máis de 2.500 bancos de investimento, bancas privadas e fondos de pensións de todo o mundo investiron un total de 478 mil millóns USD en empresas de carne entre 2015 e 2020. En España, cinco empresas Grupo Jorge, Valls Companys, Carniques de Julia, Cañigueral e O Pozo controlan o 42% da carne producida.